فضل الله روزبهان خنجى اصفهانى
134
تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى )
[ مصراع ] : اعلام ياقوت نشرن « 1 » على رماح من زبرجد « 2 » حسب حال اوست ، به صحراى ظهور فرستاد . طليعهء نرگس بر تلال « 3 » رياض جهت ديدهبانى برآمد و سوسن زبان سنان را در دكّان بستان آب داد . از جار « 4 » با اعتبار سپر و گل و پيكان خار در گلبن جاى ساختند و در زرادخانهء آنهار درع و جوشن آبدار را از رنگ خاشاك بپرداختند « 5 » . بارهء رهوار باد بهار را از برگ گل در گلزار نعلبندى كردند و بر گستوان گل و ازهار را بر اكناف « 6 » شاخسار استوار گردانيدند . نظم « 7 » و ضمّر خيل الضميران كأنّها * مزارب فوق الهام منها اكالل [ شعر ] چو سوسن سايبانِ سوسنى ساخت * شكوفه هر طرف خيمه برافراخت مگر شاهِ چمن در كارزار است * كه گل با تيغ و نرگس نيزهدار است رايت فيروز عالم افروز پادشاه منصور دولت همايون نهضت ، همچو علم صبح كه از حصار افق به عزم جهانگيرى طالع مىشود ، عزيمت تسخير آفاق فرموده ، به بخت موافق و طالع مساعد ، از حصن حصين آمد به صوب منازل و مراحل ييلاق توجّه نمود « 8 » . بيت باحسن احوال و اسعد ساعة * و ايمن اقبال يليه دوام به ساعتى كه سعود سپهر از اختيار آن استعلا بر مدارج سعادت جويند و زمانى ( 71 - ر ) كه سعدين از مقارنهء آن وجوه خطّ آمال و عطيهء اقبال در بيت الشرف يابند .
--> ( 1 ) . F : لسرى ( 2 ) . F : رمدحد ( 3 ) . P : ظلال ( 4 ) . F : اوجاد ؛ K : ازهار ( 5 ) . P : پرداختند ( 6 ) . F : اكتاف ( 7 ) . P : بيت ( 8 ) . P : فرمود